|
กดเลือกหมวดหมู่ดังต่อไปนี้ |
|
|
|
|
Interview: Thai director Apichatpong Weerasethakul |
| Print |
|
E-mail
|
|
พฤหัสบดี, 19 เมษายน 2007 |
Interview: Thai director Apichatpong Weerasethakul
Thai filmmaker Apichatpong Weerasethakul talks in this interview about the recent decision by the Thai Censorship Board to cut four scenes from his new movie "Syndromes and a Century." Apichatpong said that rather than cut the four scenes, including one in which a monk is simply shown strumming a guitar, he decided to pull the movie's domestic release entirely. Apichatpong said he was saddened he was forced to pull the movie, but is taking the opportunity to submit a petition to the government to question what's wrong with the system. "For some filmmakers, it's become such a standard that when one makes a film, they're automatically aware of the censor system so they won't do this and that," he said. "I think it affects the way we tell stories. So many Thai films resort to being about comedy or ghost stories or something very light. But at the same time, this is about a studio system because my film is not part of this system that operates on fear."
IFC
คำน่ารู้:
Syndromes = ลักษณะเชิงซ้อน, กลุ่มอาการของโรค
Century = ศตวรรษ
Strumming = ดีดกีตาร์อย่างเบาๆ
Pull the domestic release = งดฉาย, งดเปิดตัว
Resort = หันไปใช้, แห่กันไป
คลิกที่นี่เพื่ออ่านบทแปลทั้งหมด
สัมภาษณ์: ผู้กำกับไทย อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล
ผู้กำกับหนัง อภิชาติพงศ์ วีระเศรษฐกุล พูดคุยในการสัมภาษณ์เกี่ยวกับการตัดสินใจเร็วๆนี้ของคณะกรรมการเซนเซอร์ว่าให้ตัด 4 ฉากออกจากหนังใหม่ของเขาเรื่อง “แสงศตวรรษ” อภิชาติพงศ์กล่าวว่านอกจากตัดฉากทั้ง 4 ออกซึ่งรวมไปถึงฉากที่พระเล่นกีตาร์ เขายังได้ตัดสินใจงดการฉายหนังเรื่องนี้ในประเทศไทยอีกด้วย อภิชาติพงศ์บอกว่าเขารู้สึกเสียใจที่จำใจต้องงดฉายหนังในไทย แต่ก็จะยังคงถือโอกาสยื่นหนังสือต่อรัฐบาลเพื่อถามถึงสาเหตุว่าระบบเป็นอะไรกันไปหมด “สำหรับคนทำหนังบางคน มันกลายมาเป็นมาตรฐานไปแล้วว่าเมื่อคนๆหนึ่งทำหนังเรื่องหนึ่งออกมาก็จะต้องคิดคำนึงถึงระบบเซนเซอร์
ทันทีไปโดยปริยายว่าทำแบบนั้นแบบนี้ไม่ได้นะ” เขากล่าว “ผมคิดว่ามันส่งผลกระทบถึงวิธีการนำเสนอเรื่องราวในหนัง ดังนั้นหนังไทยจำนวนมากก็เลยมักจะเป็นหนังตลกหรือหนังผีหรือหนังที่มีเรื่องราวเบาๆ แต่ในขณะเดียวกันนี่มันเป็นเรื่องเกี่ยวกับระบบการทำหนัง แล้วหนังของผมก็ไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งของระบบพวกนั้นที่ยืนอยู่บนพื้นฐานของความหวาดกลัว”
 |
|